പതിനേഴ്‌

വ്രണിച്ച പുറം തടവി ആണി പറഞ്ഞു,
ചുറ്റികയോടെന്തിന് ഞാന്‍ കെറുവിക്കണം..
ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരുടേതും രണ്ടു ദൗത്യമല്ലേ..?

പതിനാറ്‌

ഷൈലോക്ക് പലിശ നിര്‍ത്തി പത്രവും ചാനലും തുടങ്ങി..
മാംസം തിന്നുന്ന പണി ഇപ്പോള്‍ എത്ര ആയാസരഹിതം!

പതിനഞ്ച്‌

ആരോ മുന്‍കൂട്ടി ഉണ്ടാക്കിവെച്ച
നിയമങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളുമാണീ പാളങ്ങള്‍
അതനുസരിച്ച് ചലിക്കാന്‍ എന്നെക്കിട്ടില്ല..

അങ്ങനെ സ്വാതന്ത്രം പ്രഖ്യാപിച്ച
തീവണ്ടിയെയാണത്രെ
രക്ഷാസൈന്യം പുഴയില്‍ നിന്ന് പൊക്കിയെടുത്തത്..

പതിനാല്‌

്മഴ ചാറുമ്പോള്‍ അയലിലെ ഡ്രസ്സെടുക്കാന്‍
എന്നും അമ്മ മാത്രമെന്താണിങ്ങനെ ഓടുന്നത്..

അഛന്‍ സിറ്റൗട്ടിലിരിപ്പുണ്ടെങ്കിലും ,
ഡ്രസ്സെല്ലാം അഛന്റേതാണെങ്കിലും...

പതിമൂന്ന്‌

ഉള്ളിലൊഴുകിപ്പായുന്ന
മാലിന്യങ്ങളുടെ മഹാനദി
എത്ര സ്ലാബിട്ട് മറച്ചിട്ടെന്ത്...

എന്നെങ്കിലും എവിടെവെച്ചെങ്കിലും
അത് വെളിച്ചപ്പെടും..

പന്ത്രണ്ട്‌

അവരെന്റെ കണ്ണ് ചൂഴ്ന്നു,
കാല് ചെത്തി, കയ്യറുത്തു...

ഇല്ലാത്ത അവയവങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി
കോടതി ചിരിച്ചു..
'തെളിവുണ്ടോ?'

പതിനൊന്ന്‌

ആരാണ് തക്കോല്‍?
ഞാനെങ്കില്‍ എന്താണ് ഞാന്‍ തുറക്കേണ്ടത്..
ആരാണ് പൂട്ട്?
ഞാനെങ്കില്‍ ആരാണെന്നെ തുറക്കേണ്ടത്..
അല്ല, രണ്ടും ഞാന്‍ തന്നെയല്ലേ..
എന്നെത്തുറക്കേണ്ടത് ഞാന്‍ തന്നെയല്ലേ...